Daćko Konstanty Wsewołod [Дацько Константин Всеволод] (1903-1957), kapłan greckokatolicki – Ur. 23 VIII 1903 r. w Chołowicach pow. Przemyśl w rodzinie greckokatolickiego duchownego Michała i Natalii z d. Męcińska. Szkołę powszechną i gimnazjum ukończył w Przemyślu. Żonaty z Heleną z d. Myszkowska (również córką greckokatolickiego duchownego). Owdowiał w 1940 r. Ojciec pięciorga (poprawka naniesiona na podstawie informacji wnuczki księdza) dzieci. Greckokatolickie Seminarium Duchowne w Przemyślu ukończył w 1925 r.. Wyświęcony został w 1926 r. Po święceniach administrator parafii w Radocinej pow. Gor-lice (1926-1929), Czarnorzekach pow. Krosno (1929-1931) i Łowczycach pow. Rudki (1931-1935). Od 1935 r. do wysiedlenia części mieszkańców proboszcz w Teniatyskach pow. Rawa Ruska. W 1946 r. przeniósł się do pobliskiego Prusia i do maja 1947 r. był administratorem parafii Prusie i Teniatysk. Duchowny aresztowany został 23 V 1947 r. w trakcie akcji „Wisła” i więziony w areszcie PUBP w Lubaczowie, a następnie – 25 VII 1947 r. – bez wyroku sądowego osadzony w COP w Jaworznie (nr obozowy 3305). Razem z nim w obozie przetrzymywane były jego dzieci Teodora (nr obozowy 3306; skazana następnie przez WSR w Krakowie na 10 lat więzienia) i Adrian (nr obozowy 3304), zaś szesnastoletnia Zenobia została aresztowana 15 IX 1946 r. i za kontakty z podziemiem ukraińskim skazana na 15 lat więzienia (zwolniona został w 1953 r.); najmłodszą Natalię oddano do domu dziecka. 8 I 1948 r. ks. Daćko znalazł się w grupie sze-ściu duchownych wywiezionych z obozu do więzienia na Montelupich w Krakowie, zaś po dwóch tygodniach do karno-śledczego więzienia w Gru-dziądzu, gdzie bezskutecznie był nakłaniany do współpracy. Zwolniony został 8 III 1949 r. Po wyjściu na wolność ks. Daćko wyjechał na teren Dolnego Śląska, gdzie początkowo zatrzymał się w Strzelnie, a następnie pełnił posługę w obrządku łacińskim będąc kolejno wikariuszem w: Chojnowie, Kamiennej Górze, Złotoryi, Bolesławcu i Różance. Przez cały czas znajdował się pod nadzorem komunistycznych organów bezpieczeństwa i był rozpracowywany przez WUBP we Wrocławiu w ramach sprawy „Wichrzyciele”. Zmarł 25 I 1957 r. Pochowany został na cmentarzu w Różance k. Bystrzycy Kłodzkiej.