Tekst cytowany za wpisem: Historia Regionu Tomaszów Lubelski Bełz Rawa Ruska /facebook/

„W roztoczańskiej części Muzeum Wsi Lubelskiej przy przeniesionej drewnianej cerkwi w Tarnoszyna można zobaczyć drewnianą dzwonnicę, przeniesioną, jak to niestety błędnie określono na tabliczce informacyjnej, z Lubyczy-Kniazie. W chwili powstania tego obiektu znajdował się on na terenie Lubyczy Kameralnej, a podczas przenoszenie do MWL na terenie wsi Kniazie (a więc przeniesiono ją z Kniazi koło Lubyczy Królewskiej). Obecnie administracyjnie teren cmentarza, na którym stała drewniana cerkiew św. Paraskewi ze znajdującą się teraz w MWL drewnianą dzwonnicą, stanowi już część miasta Lubycza Królewska. Na miejscu cerkwi św. Paraskewi znajduje się zrekonstruowana drewniana dzwonnica, która była przy cerkwi św. Dymitra w Teniatyskach.
Ktoś może powiedzieć, że to niewielka różnica, ale ta informacja wprowadza w błąd turystę, a jeszcze gorzej kiedy jest powielana w publikacjach (i to nie tylko turystycznych). Lokalizację tego obiektu można określić na różne sposoby, ale na pewno nie że została przeniesiona z Lubyczy-Kniazie.
Postaram się usystematyzować podział administracyjny Ziemi Lubyckiej. Lubycza składała się z 3 części: 1. małego miasteczka Lubycza Królewska, w którym była synagoga (nie istnieje) i w 1904 r. wybudowano kościół rzymskokatolicki; 2. wsi Lubycza Kameralna, gdzie znajdowała się filialna, drewniana cerkiew św. Paraskewi z 1785 r. (nie istnieje) z drewnianą dzwonnicą (obecnie w MWL); 3. wsi Lubycza-Kniazie, gdzie znajdowała się murowana cerkiew parafialna pw. św. Paraskewi z 1806 r. z murowaną dzwonnicą parawanową (oba obiekty obecnie w stanie ruiny).”